Dou grazas a esa xente que baila comigo nos días de choiva.
Dou grazas de habelos coñecido.
Dou grazas de todo o que me aprenderon,non foi pouco e foi moi valioso.
Fixéronme diferente e fóronme facendo especial sen decatarse.
Si hoxe escribo tamén e grazas a eles.
Botos de menos.
E
Creo que ata a próxima
me tocará vivir dos recordos.
Pd:Sacádeme de aquí.
A capacidade de vivir en sociedade é limitada
a capacidade de vivir só está restrinxida os demais.
Un lixo corrosivo capaz de esnaquizar un mundo,unha ilusión.?
Un mundo conservador e individualista?
Un mundo triste e desolador?
Un mundo paradóxico?
Un mundo de teletenda.
Un mundo práctico e ideal, pos de sempre,
Un mundo no que crecer é unha odisea
Un mundo contaxiado por virus,bacterias,relixión,caciques,desigualdade.
Un mundo prometido por un político en campaña electoral.
Un mundo no que a palabra cambio só ten un significado monetario,
un mundo onde o capitalismo é a súa maior destrución.
E onde as persoas as súas maiores aliadas.
Onde a Globalización será nos libros de texto o comparable a desertización
pero da cultura.
Loitarase
Mísiles de Esperanza,bombas de liberdade,gritos de salvación, a nosa artillería!!
O pobo unido o noso escuadrón!
Armemos unha revolución.!
Cabe salientar o espírito de "El Drogas" pero sobre todo o carácter de rebeldía e a actitude de Evaristo,deus mellor vivir así 2 anos que vivir 90 de parasito social axudarías máis.grazas
.
A globalización ten moitas cousas boas como a deforestación cortar arbores en si non está mal o problema é o modo de facelo,as consecuencias que acarrea un mal sistema si que o son,un mal planteamento,unha actitude de egoísmo.E un deserto o próximo panorama.
E na globalización está ben saber como é a outra punta do mundo pero son as cousas minúsculas cas que tamén nos deberíamos de quedar,os detalles.Non simplemente destruílos, restarlle toda importancia.Son como unha especie no ciclo da vida.Matas a especie e alteras o ciclo,unha cadea que non se debe romper.
